Het selecteren, aanpassen, verwijderen en toevoegen van data zal geen enkel probleem vormen. Nu we in de vorige paragrafen deze onderwerpen behandeld hebben gaan we nu een stapje moeilijker. We gaan zonder een MySQL client als phpMyAdmin een tabel maken in onze database. Zoals je misschien wel gewend bent doen we dit ook weer stap voor stap.
De eerste stap die we kiezen is door de juiste database te kiezen. Dit doen we door het USE statement. Het USE statement ziet er als volgt uit:
USE <database naam>
We gaan dus een nieuwe tabel maken in de database van Sitemasters. We willen namelijk een nieuw download systeem gaan maken. De eerste query die we gaan uitvoeren is:
USE sitemasters;
Nu we de database gekozen hebben gaan we kijken naar de syntax voor het maken van een tabel. Zoals je bij het verwijderen misschien al gelezen hebt kan je de meeste statements achterhalen door het te vertalen naar Engels. We zoeken dus voor het maken van een tabel het Engelse woord voor maken. Dit is CREATE TABLE. Nu we het keyword weten kunnen we deze in onze query plaatsen:
CREATE TABLE
Het keyword laten we volgen door de naam van de nieuwe tabel. We gebruiken in dit voorbeeld de naam DownloadSysteem. Onze query wordt dan:
CREATE TABLE DownloadSysteem
Doorgaans beginnen we met het vermelden van een auto increment veld op de eerste rij. Dit doen we als volgt:
CREATE TABLE DownloadSysteem {
downloadID INT(10) AUTO_INCREMENT
Je ziet dat we om de kolomnamen die we aan willen maken de brackets zetten. { en }. De eerste regel uitgelegd staat er dit:
<kolomnaam> <veldtype> (<lengte>) <eigenschap>
We maken hier gebruik van de eigenschap AUTO_INCREMENT. Nu we een auto_increment veld aangemaakt hebben willen we dit veld ook als primary key instellen. Dit doen we echter aan het einde van onze query. We gaan eerst verder met vullen. Hierin komen verschillende veldtypes in voor welke we daarna kort zullen behandelen.
CREATE TABLE DownloadSysteem {
downloadID INT(10) AUTO_INCREMENT,
naam VARCHAR(100) NOT NULL,
geplaatst DATETIME,
posterID INT(10) NOT NULL,
url VARCHAR (100),
omschrijving LONGTEXT,
gekeurd TINYINT,
beschikbaar ENUM('Ja', 'Nee')
PRIMARY KEY (downloadID)
} type = MyISAM
We behandelen hier de volgende veldtypes:
INT
Het int staat voor het woord integer dat eigenlijk wil zeggen een geheel getal.
VARCHAR
Het varchar veld staat voor variabele karakters. Dit veld kan je dus gebruiken om tekst in te zetten. Je moet hier wel opletten dat deze nooit langer kan zijn dan 255 tekens.
DATETIME
Het datetime veld wordt gebruikt om datum en tijd in op te slaan. Veel beginners maken hier de fout mee. Deze gebruiken namelijk het timestamp hiervoor. Wil je weten waarom dit beter niet gedaan kan worden? Kijk dan op Datum en tijd gebruik in MySQL
LONGTEXT
Wil je een iets grotere text opslaan dan 255 tekens kan je gebruik maken van het longtext veldtype. In dit veld kunnen vele dikke boeken opgeslagen worden. Je hebt dus weinig beperkingen met dit veld.
TINYINT
Tinyint is hetzelfde als integer. Alleen het bereik van dit veld is veel kleiner dan het integer veld. Je kan dit gebruiken voor bijvoorbeeld 1 of 0 waardes. Alhoewel je dan ook weer kan kiezen voor het BOOL veldtype.
ENUM
Met het enum veld kan je een vooraf gedefinieerde databereik opgeven. In bovenstaand voorbeeld kan je alleen kiezen voor Ja en Nee. Je kan ook gebruik maken van het SET veldtype.
Tot zover de veldtypes. Je ziet dat we ook gebruik maken van veldeigenschappen. Hiermee kan je aangeven of een veld verplicht gevuld moet zijn of juist niet, of het veld auto increment is, en of het veld leeg gevuld moet worden ipv met NULL. Naast deze zijn er nog een aantal.
Het laatste veld geven we aan dat we een PRIMARY KEY hebben in de database. Als laatste geven we aan welke engine we gebruiken.
Dit is een zeer simpel voorbeeld van het maken van een tabel. Er zijn naast genoemde veldtypes en veldeigenschappen veel meer mogelijkheden. Deze kan je nalezen in het volgende hoofdstuk.